W związku z rosnącym zainteresowaniem odnawialnymi źródłami energii w Polsce oraz powstawaniem nowych instalacji, coraz częściej pojawiają się pytania ze strony przedsiębiorstw energetycznych dotyczące zasad uzyskiwania świadectw pochodzenia energii elektrycznej wytwarzanej w źródłach odnawialnych za okres tak zwanego „rozruchu technologicznego” przeprowadzonego jeszcze przed uzyskaniem koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej w źródłach odnawialnych.
Omawiając to zagadnienie należy przede wszystkim wskazać na rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 14 sierpnia 2008 r. w sprawie szczegółowego zakresu obowiązków uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia, uiszczenia opłaty zastępczej, zakupu energii elektrycznej i ciepła wytworzonych w odnawialnych źródłach energii oraz obowiązku potwierdzania danych dotyczących ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii (Dz. U. z 2008 r., Nr 156, poz. 969, z późn. zm.)
Zgodnie z § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia do energii wytworzonej w odnawialnych źródłach energii zalicza się energię elektryczną wytworzoną w jednostce wytwórczej, o której mowa w § 4 ust. 1 tego rozporządzenia, w okresie jej rozruchu technologicznego (tj. do 60 dni od dnia rozpoczęcia rozruchu technologicznego), z wyjątkiem energii elektrycznej wytworzonej w jednostce, o której mowa w § 6 ust. 1 rozporządzenia, lub wytworzonej w układzie hybrydowym.
Zgodnie z § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia do energii wytworzonej w odnawialnych źródłach energii zalicza się energię elektryczną wytworzoną w jednostce wytwórczej, o której mowa w § 4 ust. 1 tego rozporządzenia, w okresie jej rozruchu technologicznego (tj. do 60 dni od dnia rozpoczęcia rozruchu technologicznego), z wyjątkiem energii elektrycznej wytworzonej w jednostce, o której mowa w § 6 ust. 1 rozporządzenia, lub wytworzonej w układzie hybrydowym.
Jak natomiast wynika z § 5 ust. 3 przytaczanego rozporządzenia, przez rozruch technologiczny rozumie się wyłącznie przeprowadzanie prób i testów umożliwiających końcowy odbiór jednostki wytwórczej. Oznacza to, iż zgodnie z rozporządzeniem podmiot wytwarzający energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii może ubiegać się o świadectwa pochodzenia energii odnawialnej, jeżeli spełnia wymogi przewidziane www. przepisach prawnych, nawet przed uzyskaniem stosownej koncesji. Należy przy tym zauważyć, iż przytoczone rozporządzenie nie reguluje kwestii trybu i procedury dotyczących składania wniosków o wydanie świadectw pochodzenia, co oznacza, iż znajdują zastosowanie regulacje ogólne zawarte w ustawie Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r., Nr 89, poz. 625 z późn. zm).
Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, iż wniosek o wydanie świadectwa pochodzenia powinien zawierać dokument potwierdzający fakt rozpoczęcia rozruchu technologicznego oraz pozwalający na ustalenie daty rozpoczęcia tego rozruchu, a także musi spełniać kryteria wskazane w art. 9e ust 4 Prawa energetycznego oraz musi zostać potwierdzony przez właściwego operatora, któremu wniosek ten należy przedłożyć w terminie 45 dni od dnia zakończenia okresu wytworzenia danej ilości energii elektrycznej objętej wnioskiem (art. 9e ust. 4b). Operator jest zobowiązany do przekazania Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki złożonego wniosku w terminie 14 dni, wraz z potwierdzeniem danych dotyczących ilości wytworzonej energii elektrycznej.
Istotnym jest, że bark koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej w odnawialnym źródle energii nie stanowi przeszkody to przedłożenia takiego wniosku operatorowi. Do zadań operatora systemu elektroenergetycznego nie należy bowiem ocena złożonego wniosku pod względem jego zgodności z obowiązującym prawem, a jedynie potwierdzenie faktu wytworzenia określonej ilości energii elektrycznej (patrz wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 17.12.2008 r. sygn. akt XVII Amz 16/08).
Rödl & Partner www.roedl.pl
dawid.dabrowski@roedl.pro
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz